วันนี้ก่อนจะพูดถึงหนังขอเล่าเรื่องเปิดเทอมวันแรกก่อน รถติดมากกกกก T_T ตอนนั่งอยู่ในรถก็คิดว่าทำไงดีหว่า ขืนไปสายไม่ได้จองที่ชัวร์ ก็ว่าจะโทรไปให้บับจองที่ให้ แต่คุณเธอปิดมือถือตลอด!!!(ปิดทำม๊ายยยย มีมือถือไว้โทรออกอย่างเดียวเรอะ!) โทรหาคนอื่นก็ไม่มีคนรับ ไม่ก็ยังไม่ถึงร.ร. แต่ไปๆมาๆพอไปถึงร.ร.ก็ดันบอกว่าปีนี้ห้องเราไม่มีห้องเรียนประจำ ต้องเดินเรียน เออ . . . มันก็ดีอย่างได้เปลี่ยนบรรยากาศและได้หาเรื่องอู้ แต่ที่แย่ก็คือเราอดเรียนห้องแอร์!!!!!!! ปีที่แล้วได้เรียนห้องแอร์ทั้งปีแท้ๆ อุตส่าห์คิดว่าเปิดเทอมถึงจะน่าเบื่อแต่อย่างน้อยๆได้ตากแอร์ทั้งวันก็ดี ที่ไหนได้!!!!!!! สลด . . .

เปิดเทอมรู้สึกแต่ละคนเปลี่ยนแปลงมากๆ แต่เราไม่มีอะไรเปลี่ยนเล้ย ที่เพื่อนทักมีอยู่เรื่องเดียว ผมยาวมาก ก็เราไม่ได้ซอยเพิ่มนี่นา นึกอยู่จะไปตัดหน้าม้าดีมั้ย รำคาญผมมันบังหน้า

มาพูดถึงเรื่องหนังกันต่อ เมื่อวานเราดูหนังของเคลลี่คอมโบ 2 เรื่องรวด เหอเหอ ตอนนี้ชักรู้สึกชอบเคลลี่เพิ่มขึ้นอีกคน(หลายใจมากมาย = " =) วันนี้ขอพูดถึงเรื่องนี้ก่อน And I hate you so เกลียดใจนักเผลอรักคุณจนได้ คุ้ยได้มาจากกระบะลดราคาในห้าง 3 เรื่องร้อยเดียวอีกตามเคย^^" เราได้ยินชื่อหนังเรื่องนี้มานานมากแล้ว แต่ไม่เคยรู้เนื้อเรื่องของหนังมาก่อน ตั้งใจจะซื้อหลายครั้งแต่ก็มีคิวเลื่อนทุกที ก็เพิ่งจะได้มาดูเอาป่านนี้แหละ ได้ยินว่านี่เป็นต้นฉบับของละครไทยเรื่องปากกาหัวใจกับไมโครโฟน(พูดง่ายๆคือละครไทยก๊อปมานะเคอะ) เราก็เคยดูปากกาหัวใจฯบ้าง ก็เลยสนใจเรื่องนี้ แล้วแถมเรื่องนี้ยังมีกัวฝู่เฉิง(แอรอน)กับเคลลี่(เฉินฮุ่ยหลิน)นำแสดงพ่วงด้วยเจ๊ซวนซวนในบทนางรอง(?)

เคลลี่น่าร้ากง้า ------

เนื้อเรื่องก็คือลูน่ามูน(เคลลี่) คอลัมนิสต์สาวชื่อดังได้ไปดูของที่ร้านขายของเก่าและพบกับแผ่นเสียงที่เธอเคยมอบให้แฟนเก่าของเธอ เธอขอซื้อกับเจ้าของร้าน แต่เจ้าของร้านบอกว่าแผ่นเสียงนี้มีคนจองไว้แล้ว ซึ่งคนที่จองไว้ก็คือพระเอก(ลืมชื่อ @_@ เรียกพระเอกไปละกันนะ) พระเอกไม่ยอมขายต่อให้แถมยังนำเรื่องของลูน่าไปเล่าให้ฟังทางรายการวิทยุที่เค้าจัดอยู่อีกต่างหาก(เล่าแบบเสียๆหายๆน่ะ) บังเอิญว่าลูน่ามูนก็ฟังรายการของเขาอยู่พอดี วันต่อมาเธอจึงเขียนคอลัมน์วิจารณ์พระเอกซะ แล้วก็กัดกันไปมาอยู่เนี่ยแหละ พอทั้งคู่มาเจอหน้ากันที่งานเลี้ยง นางเอกก็สวมวิญญาณนางมารร้ายราดไวน์ใส่หน้าพระเอกซะงั้น . . . สะใจ เอ๊ย!

ใครได้ดูปากกาหัวใจฯก็จะรู้ทันทีว่าละครไทยเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากหนังฮ่องกงเรื่องนี้ชัวร์ๆ(ขอใช้คำว่าแรงบันดาลใจดีกว่า ฟังสุภาพดี)เพราะอาชีพของพระเอกนางเอกเหมือนกันทั้ง 2 เรื่องเป๊ะๆ บุคลิกก็คล้ายกันอีกต่างหาก แต่วันนี้เราไม่ได้จะมากัดใคร เพราะฉะนั้นขอพูดถึงแต่หนังเรื่อง And I hate you so ดีกว่า

ครึ่งเรื่องแรกของ And I hate you so ทำได้ค่อนข้างดี สนุกมีขำๆนิดหน่อย น่าสนใจ น่าติดตาม เราชอบที่นางเอกเล่าถึงเรื่องร่มของเธอจัง แต่ว่าพอมาตอนช่วงท้ายๆของหนังรู้สึกว่าความน่าสนใจลดน้อยลง หนังดูจืดๆไปบ้าง โดยเฉพาะตอนจบมันง่ายดายเกินไป แล้วเราก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องของเจ้าของร้านขายของเก่ากับคนเลี้ยงหมาเท่าไร ไม่เข้าใจว่าใส่ไว้ด้วยในหนังทำไม ความรักในหนังเรื่องนี้เป็นรักแบบที่ไม่ได้รักกันจนยอมตายแทนกันได้ เป็นอะไรที่ค่อนข้างก้ำกึ่ง เหมือนว่าทั้งคู่จะรู้สึกเหงามากกว่าเมื่อขาดอีกฝ่ายไป(ขำดีเวลานางเอกรีบวิ่งกูลีกุจอกลับบ้านเพื่อฟังรายการของพระเอก ^^ ส่วนพระเอกก็ไปจิ๊กหนังสือพิมพ์ข้างบ้านมาอ่านคอลัมน์ของนางเอก) ความรักของทั้งคู่อาจจะเพิ่งเริ่มจริงๆเมื่อตอนจบของหนังมากกว่าล่ะมั้ง เป็นหนังรักโรแมนติคตลกพอขำๆ(ไม่ถึงกับหัวเราะชักดิ้นชักงอ) ซ่อนอารมณ์เหงาๆนิดๆ ใครชอบหนังแนวนี้ก็น่าจะหามาดูกัน ข้อดีของหนังเรื่องนี้ก็คือนักแสดงเล่นได้เข้าขากันดี แอรอนเล่นได้กวน teen มากๆ เคลลี่ก็ออกจะร้ายหน่อยๆแต่ก็น่ารักดีซวนซวนถึงแม้จะออกมาแค่ครึ่งเรื่องและบทบาทก็ไม่มีอะไรน่าสนใจแต่ก็แสดงได้ดีตามมาตรฐานของเจ๊(แต่ดูเหมือนในเรื่องเจ๊จะจากไปง่ายเกินไปหน่อย ถ้าจะถอนตัวออกง่ายๆแบบนี้ก็ไม่น่ามีบทเจ๊แต่แรก) ข้อเสียก็เห็นจะอยู่ที่ฉากจบที่ง่ายดายเกินไปนี่แหละ แต่มันก็ยังจบได้ตามใจคนดูอ่ะนะ